PRZYSŁOWIA LUDOWE NA MARZEC
- W marcu jak w garncu.
- Co marzec wypiecze, to kwiecień wysiecze.
- Czasami w marcu zetnie wodę w garncu.
- Czasem marzec tak się podsadzi, że dwa kożuchy oblec nie zawadzi.
- Ile w marcu dni mglistych, tyle w żniwa dni dżdżystych.
- Kiedy w marcu deszczu wiele, nieurodzaj zboża ściele.
- Gdy w marcu deszcz pada, wtedy rolnik biada, gdy słońce jaśnieje, to rolnik się śmieje.
- Marzec, co z deszczem chadza, mokry czerwiec sprowadza.
- Słońce marcowe, owocom niezdrowe.
- Marzec zielony - niedobre plony.
- Suchy marzec, kwiecień mokry, maj przechłodny - nie będzie rok głodny.
- Suchy marzec, mokry maj, będzie żytko jako gaj.
- W marcu, gdy są grzmoty, urośnie zboże ponad płoty.
- Marzec, czy słoneczny, czy płaczliwy, listopad obraz żywy.
- Marzec odmienia wiatry, deszcz miesza z pogodą, więc nie dziw, jeśli starzy czują go ze szkodą.
AKTUALNOŚCI
Warsztaty edukacyjne „Śląskie gotowanie”
11.03.2025r. tj. wtorek – budynek przedszkola
17-18.03.2025r. – budynek szkoły
Koszt: 15zł od osoby.
Warsztaty ekologiczne „Segregacja śmieci” Remondis
26.03.2025r. – budynek szkoły (0a,0b,0c,Motylki)
„Pierwszy Dzień Wiosny” 20 marca tj. czwartek w dzień astronomicznej wiosny
będzie w naszym przedszkolu bardzo kolorowo i wesoło.
Dzieci przygotują ekologiczną Marzannę - zimową pannę, którą pożegnają w ogrodzie przedszkolnym.
W przedszkolu w tym dniu nie zabraknie tańców przy muzyce, zabaw ze śpiewem,
konkursów i innych wiosennych niespodzianek.
Bardzo prosimy, aby każde dziecko w tym dniu miało jakiś wiosenny akcent.
NASI SOLENIZANCI
01.03 Martyna Skrzypiec
05.03 Tymoteusz Szema
08.03 Zuzanna Grolik
11.03 Nina Malejki
11.03 Oliwia Jabłońska
11.03 Wojciech Kozik
12.03 Kalina Plewnia
13.03 Nikodem Biela
13.03 Marcel Ulczok
15.03 Dawid Pękala
26.03 Marta Krzep
27.03 Filip Oszek
KĄCIK RODZICA
21 marca obchodzimy Światowy Dzień Osób z Zespołem Downa.
Zakładając tego dnia kolorowe skarpetki (nie do pary) okazujemy swoją otwartość wobec odmienności ludzi, budujemy świadomość oraz
poczucie wrażliwości i tolerancji wobec wszystkich osób z różnymi rodzajami niepełnosprawności
CZY KTOŚ MNIE POLUBI??
Nikt nie chce się ze mną bawić… Nikt mnie nie lubi… Nie mam przyjaciół… Chyba nie ma rodzica, który choć raz z bólem serca nie usłyszał podobnych słów od swojego dziecka i nie chciał w tym momencie przychylić mu nieba. Każdy rodzic w takiej sytuacji stanąłby na głowie, żeby tylko koleżanki i koledzy zauważyli, jak wspaniałą osobą jest jego dziecko, i żeby zaprosili je do zabawy. Od czego zacząć? Przyjrzyj się sytuacji, wysłuchaj swojego dziecka i dopiero wtedy podejmij działania.
Przede wszystkim posłuchaj własnego dziecka. Co chce Ci przekazać, kiedy stwierdza, że „nikt go nie lubi”? Czy chodzi o pojedynczą sytuację (np. nie zostało zaproszone na urodziny), czy może problem trwa dłużej i nie dziecko potrafi nawiązać trwałej relacji w swojej grupie rówieśniczej?
Spróbuj dociec, co jest przyczyną takiej sytuacji. Oprzyj się pokusie łatwego obwiniania innych dzieci. Zastanów się obiektywnie, czy Twoje dziecko w jakiś sposób (może podświadomie) nie przyczynia się do tego, jak postrzegają je rówieśnicy.
Być może jest mało elastyczne i łatwo się irytuje, kiedy inne dzieci nie bawią się w to, co ono chce? A może powodem wykluczenia społecznego jest nieśmiałość, trudność w nawiązywaniu kontaktów, małomówność lub przeciwnie – męcząca gadatliwość?
Oczywiście nie chodzi o obwinianie własnego dziecka, które i tak wystarczająco cierpi w tej sytuacji. Nikt przecież nie chce być izolowany.
Jak pomóc dziecku w budowaniu relacji z rówieśnikami
Nad pewnymi zachowaniami można pracować, np. nieśmiałemu dziecku możesz zaproponować udział w treningu umiejętności społecznych albo zainicjować spotkania w mniejszej grupie, w której – przynajmniej na początku – będzie się lepiej czuło. Inne natomiast, jak np. trudność w rozumieniu aluzji są po prostu cechą Twojego dziecka i zarówno ono, jak i jego koledzy czy koleżanki, mogą tę cechę zaakceptować – lub nie.
Nie umniejszaj emocji, które dziecko czuje. Często pierwszą reakcją rodziców na komunikat: „Nikt mnie nie lubi” jest zaprzeczenie: „Ależ skąd, wszyscy Cię lubią”. Nie rób tego. Pozwól dziecku wyrazić to, co naprawdę czuje. Nie zagaduj. Daj mu czas i przestrzeń. Możesz zagaić: „Widzę, że miałeś trudny dzień”, ale później zamilknij. Posłuchaj własnego dziecka. Dopiero wtedy masz szansę naprawdę się dowiedzieć, o co chodzi – i pomóc.
Uświadom sobie i dziecku, że grupa rówieśnicza, w której się nie odnajduje, nie jest jedyną grupą na świecie. Stwórz przestrzeń do tego, żeby dziecko zetknęło się z rówieśnikami, z którymi ma szansę nawiązać bliższą relację.
Dzieci mają tendencję do postrzegania świata zerojedynkowo. Jeśli nikt go w klasie nie lubi, to już nikt nigdy go nie polubi. Słowa „nikt” i „wszyscy” to oczywiście wielkie kwantyfikatory – zwykle jest tak, że za dzieckiem nie przepada tylko kilka osób. Jednak w jego głowie urasta to do groźnego „Wszyscy mnie nienawidzą, nikt mnie nie lubi” itd.
Tymczasem w prawdziwym życiu tak nie jest.
Praca nad poczuciem własnej wartości dziecka
Sytuacja odrzucenia rówieśniczego sprawia, że dziecko ma zaniżone poczucie własnej wartości. Nie pozostaje to bez wpływu na jego obraz siebie, również w przyszłości. Dbaj o to, by taki obraz się nie utrwalił.
Podkreślaj w rozmowie z dzieckiem jego dobre strony, ale uwaga: bądź w tym precyzyjny(-a). Nie mów: „Jesteś najlepszy” (bo przecież nikt nie jest obiektywnie najlepszy!). Zamiast tego powiedz: „Bardzo podobało mi się, jak rozwiązałeś konflikt z bratem o konsolę. Umiesz negocjować. To twoja mocna strona”.
Dzięki takim komunikatom dziecko buduje obraz siebie jako osoby sprawczej, dojrzałej, ukształtowanej. Dzięki temu staje się bardziej skłonne zaakceptować fakt, że nie może znaleźć przyjaciół w jednym miejscu, i po prostu szukać w innym.
Poczucie odrzucenia jest realną emocją, którą przeżywa Twoje dziecko, i trzeba się nią zaopiekować. Zamiast udawać, że problem nie istnieje, porozmawiaj o sytuacji z wychowawcą. Posłuchaj go. Być może jego spostrzeżenia nie będą zgodne z Twoimi. Może powie na przykład, że Twoje dziecko popada w konflikty z rówieśnikami, ponieważ nie potrafi się dzielić lub obgaduje inne dzieci. Nie obrażaj się i nie zamykaj na taki komunikat. To ważna informacja zwrotna.
Wychowawca nie ma żadnego interesu w tym, żeby obrażać akurat Twoje dziecko. Widzi je w kontekście, w grupie rówieśniczej, w innym środowisku, niż widzisz je Ty. Przyjmij jego słowa i zastanówcie się wspólnie, co możesz zrobić, by pomóc Twojemu dziecku w niwelowaniu toksycznych zachowań, które izolują je od grupy.
Aranżowanie sytuacji społecznych
Dzieci, zwłaszcza te nieśmiałe i wycofane, czasami potrzebują delikatnej zachęty ze strony dorosłych do tego, by otworzyć się na inne dzieci. Twórz sytuacje, które temu sprzyjają.
Idziesz z dzieckiem na lody? Zaproponuj, żeby dołączyła do was koleżanka. Wyjeżdżacie nad jezioro? Może pojedziecie z kuzynką i jej dziećmi? Twórz okazje, w których Twoje dziecko będzie miało możliwość ćwiczyć w praktyce umiejętności społeczne, ale pamiętaj, żeby były one dostosowane do jego możliwości i charakteru. Nie zapraszaj dziesięciu osób na wspólną zabawę, bo to może się okazać zbyt przytłaczające. Zamiast tego zaproponuj spotkanie w gronie jednej czy dwóch zaufanych koleżanek. A przede wszystkim nie załamuj się, słysząc komunikat: „Nikt mnie nie lubi”.
To, że teraz Twoje dziecko tak czuje, w żadnym razie nie oznacza, że tak będzie czuło przez całe życie. Twoje dziecko i jego rówieśnicy się zmieniają. Jeszcze możesz się zdziwić, jak bardzo sytuacja się zmieni – i zaczniesz marzyć o chwili samotności we własnym domu.
Lilka Poncyliusz-Guranowska
KĄCIK LOGOPEDYCZNY
